azyl

Zmagając się z codziennością dochodzę do wniosku, że bez niej nic by nie istniało. Idealny, poukładany świat znudziłby nam się prędzej niż możemy sobie wyobrazić. Fascynujące jest to z jaką indywidualnością przeżywamy każdą minutę. W oczach każdego człowieka nawet zwykła, czerwoną róża, czy letni zachód słońca znaczą coś zupełnie innego. Jedna egzystencja patrzy na to z punktu naukowego, inna z tej wrażliwej części umysłu. Każda osoba ma inną, niezwykłą historię, którą poznajemy przez lata i nigdy nie poznamy do końca. Wszyscy mamy tajemnice, marzenia, którymi nie dzielimy się nawet z najbliższymi. Dzięki temu mamy odrobinę własnego świata w sobie, świata, którego nigdy nie ujrzy światło dzienne. Zostanie on do końca tylko i wyłącznie w naszych umysłach. To taki nasz azyl do którego nie chcemy dopuszczać innych, miejsce gdzie możemy przeżywać każdą chwile w sposób niezwykle wyjątkowy. Nie warto się otwierać do końca, bo nigdy nie wiadomo jakich ludzi spotkamy na swojej drodze, czy Ci ludzie nie zniszczą tego na co pracowaliśmy przez całe życie. Dlatego znajdź sobie miejsce, we własnej głowie i schowaj się tam, czasami.